بخشهای عهد جدید

1. اناجیل:

  چهار کتاب آغازین عهد جدید "انجیل" خوانده می شود. (انجیل متی، مرقس، لوقا و یوحنا)

  واژه انجیل برگرفته از واژه ای یونانی و به معنای "بشارت"است.پیش از نوشته شدن اناجیل، یک سنت شفاهی از زندگانی مسیح وجود داشته که اندک اندک این روایات شکل مشخصی پیدا کرده اند.

  هر یک از انجیلها مشتمل بر سخنانی از عیسی و گزارشهایی از زندگی و کارهای اوست.علاوه بر این، برداشت هایی هم در هر یک از اناجیل درباره زندگی عیسی وجود دارد که در سه انجیل دیگر دیده نمی شود ،علت این امر آن است که هر یک از مؤلفان اناجیل بر جنبه های خاصی از زندگی و پیام عیسی تمرکز یافته و آن را با فرهنگ قومی که آن انجیل خاص برای آنان نوشته شده تطبیق داده است.مسیحیان تفاوتهای مضامین اناجیل را نادیده گرفته و همه آنها را در درجه یکسانی از اهمیت قرار می دهند.

  انجیل متی: این انجیل عیسی را به عنوان معلم اعظم و صاحب شریعت جدید معرفی می کند.متی درمیان انجیل نگاران بیش از همه در صدد است اثبات کند که عیسی پیشگویی های عهد عتیق را تحقق بخشیده است و شاید هم این انجیل را به هدف بحث و جدل با یهودیان نگاشته باشد.

  انجیل مرقس: احتمالاً این کتاب برای مسیحیان که قبلاً یهودی نبوده اند نوشته شده. هدف اصلی نویسنده در ابتدای نوشته بیان می شود: "اعلان بشارت عیسی مسیح، پسر خدا" مرقس بیشتر به اعمال و معجزات مسیح توجه دارد.او بر جنبه انسانی عیسی تأکید می ورزد.

  انجیل لوقا: دانشمندان معمولاً نویسنده این انجیل را فردی عالم و اندیشمند می دانند.این انجیل سعی در تفسیر تعالیم، زندگی، مرگ و رستاخیز مسیح دارد. نویسنده این کتاب بیش از همه در نوشته اش به عمومیت رسالت عیسی برای همه امتها تکیه دارد.تأکید انجیل لوقا بر دعاهای زیبای عیسی بر جریان امور روحی مسیحیت بسیار اثر گذاشته است.

  انجیل یوحنا: این انجیل بیش از سایر اناجیل، در فضای عرفانی سیر می کند.تعالیم عیسی دراین کتاب پیچیده و به صورت خطابه های بلند عرضه می گردد.مسیح شناسی این انجیل با سه انجیل دیگر تفاوت های اساسی دارد و مبتنی بر الهیات عیسی_خدایی است.[از این رو سه انجیل اول را اناجیل همنوا می نامند]احتمالاً مخاطبان این انجیل یونانیان هستند.

2. کتاب اعمال رسولان:

  بخش دوم گزارش لوقا از بشارت را "انجیل" نمی نامند، اما می توان آن را در رابطه با انجیل لوقا بررسی کرد.کتاب اعمال رسولان حوادث مربوط به رشد و بالندگی گروه مسیحیان نخستین و هدایت آنان به دست روح القدس را روایت می کند.گاهی این کتاب را "انجیل روح" نیز می نامند.فعالیت های پطرس و بعد از او پولس و شخصیتهای دیگر جامعه اولیه مسیحیت در این کتاب بیان می شود.

3. نامه های رسولان :

  برخی از رسولان مسیحیت، نامه هایی به جوامع و افراد مسیحی عصر خود نوشته اند.آن نامه ها اندک اندک اهمیت پیدا کرد و به عهد جدید راه یافت.سیزده نامه، از "پولس" است که در آن رهنمود ها، ادعاها و مشاجرات خود را نوشته است.نویسنده نامه چهاردهم نامعلوم و نویسنده نامه پانزدهم یعقوب است که به نقد افکار پولس می پردازد.نامه های بعدی به دو تن از حواریون به نامهای"پطرس و یوحنا"نسبت داده می شود و نویسنده آخرین نامه فردی به نامه"یهودا"است.

4. مکاشفه یوحنا:

  این کتاب آخرین بخش کتاب مقدس و از نظر تفسیر، دشوارترین قسمت است که مانند کتاب دانیال به شکل رؤیا و مکاشفه نوشته شده و دارای رموز پیچیده و دشواری است که نویسنده عمداً آنها را مورد استفاده قرار داده تا نا اهلان از اسرار این کتاب آگاهی پیدا نکنند.این نوشته احتمالاً در زمان سختی و ستم کشیدن ایمانداران مسیحی و به قلم یوحنای حواری نگاشته شده است.مکاشفه یوحنا به رمز ، حوادث آخرالزمان را پیشگویی کرده ،بنابراین در میان عهد جدید تنها کتاب نبوتی[پیشگویی]به حساب می آید.

  وحی و عهد جدید

  مسیحیت، عیسی را مجسم شده پیام خدا می داند نه حامل پیام؛ براساس این عقیده انجیل ها حاصل تلاش شاگردان اوست که از طریق الهامات، ایمان خود و جمع مسیحیان به"مسیح"را اعلام کرده اند.

   مسیحیان به کمک روح القدس [که در مسیحیت حضور فعال خداست] کتاب های مقدس خود را شناسایی کردند. کلیسا برای توجیه آسمانی بودن این کتابها سه عقیده مطرح می کند:

 1.تمکین: به این معنا که خدا به مقتضای رحمت واسعه خود، پیامش را در حد ضعیف ما انسان ها تنزل داده است.

 2.املاء: به این معنا که روح القدس کتاب های مقدس را املاء کرده است.

 3.تألیف خدا : به این معنا که خدا مؤلف نهایی عهد عتیق و عهد جدید است، اما نه اینکه لزوماً الفاظ آنها را نیز ساخته باشد.

  "املاء روح القدس"در کلیسا، انتقال معنا به قلب تفسیر و در کنار آن سبک ادبی و ویژگیهای شخصیت نویسنده در متن مؤثر قلمداد می شود. متکلمان مسیحی تأکید می کنند الهام یافتگان، حقیقت الهام را با ذوق و سلیقه خود نوشته اند، یعنی از نگاه آنان وحی یک حقیقت دیکته شده نیست.

  در این عقیده "وحی" در ردیف الهامات و مکاشفات شخصی قرار می گیرد و هیچگونه پشتوانه الهی برای حفظ الهام یافتگان از خطا و اشتباه که خصوصیت بشر است برای رساندن پیام به مردم وجود ندارد و البته عناصر مختلفی هم در مکاشفه تأثیر گذاشته اند مثل سبک ادبی نویسندگان،خصوصیات فردی و ...